Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

ΜΙΚΡΑ ΓΡΑΠΤΑ

...γιατί είμαι σε φάση που γράφω, αλλά όχι σε φάση να γράψω - όχι ακόμη.

...γιατί μπήκαμε επισήμως στη Σαρακοστή, πλησιάζει το Πάσχα, το μέγιστο ταξίδι, απ' τη ζωή στο θάνατο και μάλιστα με επιστροφή, η μέρα μεγάλωσε, οι νεραντζιές ή έχουν ήδη ανθίσει ή είναι έτοιμες, κι είναι αυτή η εποχή που κάτι γίνεται και η ροή των πραγμάτων αλλάζει, κι αρχίζεις να ταξιδεύεις σε ξένες θάλασσες που μέχρι χτες μπορεί και να μην υποψιαζόσουν ότι υπήρχαν ή ότι θα τις ταξίδευες.
Ακόμη κι αν δε συμβαίνει, η ιδέα ότι επίκειται να συμβεί, γιατί κάτι αδιόρατο αλλάζει στον αέρα της πόλης, αυτό εστί άνοιξη.

Άκουγα χτες Τρύπες, "γιορτή" και δεν έχω καταλήξει αν η το ταξίδι είναι "από πληγή σε πληγή" ή " από γιορτή σε γιορτή" ή από "πληγή σε γιορτή" και αντιστρόφως και αλληλοδιαδόχως, αν θες.
και μετά άκουγα την "καινούργια ζάλη", κάπως το 'χω να τ' ακούω μαζί αυτά τα δύο.
Και ξεκινά λοιπόν: "ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός". Και μετά ξαναδιάβαζα, είναι αυτή η ώρα της χρείας, Γιώργο Χειμωνά, Πεισίστρατο:
"Όταν οι πόρτες είναι κλειστές φταίνε η σκέψη και το αίσθημά μου γιατί περπατάνε πάνω κάτω στο δρόμο και τον στοιχειώνουν"
και από το Μυθιστόρημα (του Χειμωνά πάντα):
"Γιατί ζωή είναι οι άλλοι και ζωή είναι όταν οι άλλοι σ' ακουμπάν κι όταν γυρνούν προς εσένα και τα σώματα των ανθρώπων".

Γιατί τελικά η ζωή είναι ενσώματη πρωτίστως, και, όπως λέμε και στο μάθημα, ο χώρος γίνεται αντιληπτός διά του σώματος, του χώρου που καταλαμβάνει το σώμα και τη σχέση του με τα υπόλοιπα σώματα και το χώρο τους.

Υπάρχει και η άποψη "τα σώματα που αγάπησες σου ανοίξανε θυρίδες στα σκοτάδια", αλλά εμείς είμεθα της απολλώνιας σχολής, του φωτός και του Ηλίου και δε θα την ενστερνιστούμε.

Και κλείνω με ένα τελευταίο, Χειμωνά συνεπώς και συνεχώς, αυτό το σαββατοκύριακό έχει μόνο Χειμωνά, χρειάζομαι συγκέντρωση:
"Αυτές είναι οι οικογένειες των ανθρώπων. Ραγισματιές απ' όπου μπαίνουν οι άνθρωποι στον κόσμο. Παραφυλάν ύπουλα κι αθόρυβα γλυστράν προσέχοντας και μπαίνουν. Παίρνουν τη θέση πάντα καποιανού που δεν τον ξέρω όμως εγώ τον αγαπούσα", Οι Χτίστες.

Καλό σαββατοκύριακο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου