Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Πάσχα εκ του πάσχω

έλεγε η Λένα στο Sagrada Familia. Δεν ξέρω αν πάσχετε ετούτη την εποχή, σας εύχομαι να μην, αλλά Πάσχα ίσον όχι μόνο νεραντζιές, πασχαλιές και άλλα χαριτωμένα που περιέγραφα με χαρά πριν καναδυό χρόνια από τούτη τη θέση. Ιδιαίτερα σήμερα, όπως έγραφα το πρωί σε φίλη, είναι μέρα να συλλογιστούμε και να μνημονεύσουμε τους αγαπημένους αποθαμένους, μας προσφέρεται πες μία Νέκυια ολοδικιά μας, να κατέλθουμε να τους δούμε άλλη μια φορά και να τους χαιρετίσουμε, έτσι, τιμής ένεκεν.

Κάποτε με συνεκλόνιζε το Θείον Πάθος, εδώ και καιρό με αφήνουν με την κάτω γνάθο να κρέμεται αμήχανη τα πάθη και τα λάθη των ανθρώπων. Σε μία εποχή που μας πήρε και μας σήκωσε, παλεύει ο καθένας να κρατήσει, πασχίζει εν προκειμένω, τα τιποτένια κεκτημένα του.

Εν πάση περιπτώσει, Πάσχα λοιπόν, ταξίδι εντός και προς τα κάτω, ας ταπεινωθούμε λιγάκι, γιατί ψηλά τον πήραμε τον αμανέ και πάει για παραφωνία.








2 σχόλια:

  1. Πάσχα από το εβραϊκό Πέρασμα εξ Αιγύπτου στη γή της Επαγγελίας. Όταν αντιμετωπίζεις το Θείον Πάθος στην ανθρώπινη διάστασή του, σαφώς αποδυναμώνεται μέσα σου. Ο συμβολισμός και τα υπέροχα λόγια της υμνωδίας μετρούν, εκεί είναι το ταξίδι.
    Καλό σου Πάσχα με αίσθημα ευφορίας για την Ανάσταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η θάλασσα έφυγε, λέει το ευαγγέλιο, Ιουστίνη. Το Θείον Πάθος δε μπορεί να πετσοκοπεί για να χωρέσει στα ανθρώπινα, σ' αυτό συμφωνούμε, και το ταξίδι καλά κρατεί. Απλώς καμιά φορά στέκομαι μουδιασμένη απέναντι στη μικρότητα, ειδικά σε καιρούς που προστάζουν "να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα" που θα 'λεγε κι ο Γ.Σ.

    Καλή Ανάσταση και σε σένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή